Bilge ihtiyar, köyün meydanındaki asırlık çınarın altında oturmuş, toprağa düşen ilk sonbahar yağmurunu izliyordu. Yanında oturan küçük torunu Kıvanç, gözlerini gökyüzüne dikmiş, ardı arkası kesilmeyen damlaları anlamaya çalışıyordu.
"Dede," dedi Kıvanç merakla. "Sence her yağmur damlası aynı mıdır?"
İhtiyar gülümsedi, derin bir nefes aldı ve toprağa çarparak yok olan damlaları işaret etti: "
Her insan bir yağmur damlası gibidir, Kıvanç. Hepimiz aynı gökyüzünden, aynı buluttan yola çıkarız. Yolculuğumuz benzer görünür ama düştüğümüz yer hikâyemizi yazar."
Kıvanç dikkatle dinlerken, ihtiyar devam etti: "Bak, bazı damlalar vardır, çorak bir toprağa düşer. İlk başta görünmez olurlar, kaybolup gittiklerini sanırsın. Ama o damlalar toprağın bağrına işler, sabırla bekleyen tohumları canlandırır ve orayı yemyeşil bir bahçeye dönüştürür. İşte o damlalar, hayatı boyunca etrafına iyilik ve umut saçan insanlardır."
Eliyle az ilerideki göle düşen damlaları gösterdi: "Bazı damlalar ise doğrudan koca bir göle ya da denize düşer. Kendi kimliklerini o büyük suyun içinde eritirler. Büyük bir bütünün parçası olur, güce güç katarlar. Topluma, birliğe adanmış hayatlar gibidir onlar."
İhtiyar, yüzünü hafifçe asarak hemen yanlarındaki taş patikayı işaret etti: "Bir de taşa, çamura düşenler vardır. Çamura düşen damla, orayı daha da bulandırır; taşa düşen ise hiçbir iz bırakmadan buharlaşır gider. Hayata öfkeyle bakan, kimseye faydası dokunmayan insanlar da böyledir. Ne kök salabilirler ne de bir çiçeği büyütebilirler."
Ne diyor Hz Mevlana ‘Her insan bir yağmur damlası gibidir, kimi çamura düşer, kimi gül yaprağına.
Peki, sizler hangi yağmur damlasısınız?
Tohumları Yeşerten mi?
Büyük Denizlere Karışan mı?
Bazen hayat bizi yorar hırpalar, hata yaparız ailemizle olan iletişimimiz onarılamayacak duruma gelebilir ve çamura düşen o isteksiz damla gibi hissedebiliriz kendimizi.
Önemli olan hatalarımızın farkına varmak ve ondan ders alabilmek olmalıdır.
Nasıl ki çamura düşen damla bile gün gelir güneşle buharlaşır, gökyüzüne döner ve bir sonraki seferde bir çiçeğin can suyu olmak için yeniden temiz bir şekilde yeryüzüne inerse, İşte insan da hatalarından almış olduğu derslerden dolayı tövbe edip hatalarını kabul ederse yağmur misali tekrar ailesine ve topluma faydalı bir birey haline dönüşebilir.
Kalın Sağlıcakla
Sait ÖZDEMİR






















Yorum Yazın
Facebook Yorum